درد دل

هنگامی فهمیدم که از دنیا عقب مانده ام که دوستان و اقوام کوچکتر از من گام های بلند برداشته و بر فراز قد استوارم قد کشیدند و مرا که سالها در کنارشان همچون نوزادی قدم برداشتم ندیدند

وقتی حقارت را در وجودم حس کردم که مردم شهرم ،مردم دیارم پا روی خواستهام گذاشتند و با تمام وجود لگد مالم کردند تا هرگز نرویم

هنگامی خواسته هایم را عقب زدم و خودم را محبوس کردم که که امید در وجودم مرد

هنگامی خودم را در اب مواج رها کردم که یاس همچون آب دیا از وجودم بالا رفت و افتان و خیزان مرا به سمت گمراهی کشاند